Wachten op een kindje, 9 maanden lang. Ik leg graag de nadruk op lang. Ik vond dat dus lang duren. Niet alleen het wachten tijdens de zwangerschap, maar ook de hele aanloop er naar toe. Als je met kinderen krijgen in de medische molen terecht komt, dan lijkt aan het wachten geen einde te komen. Wachten moeten we allemaal weleens of eigenlijk best vaak. Ik heb de afgelopen jaren veel tijd besteed aan wachten. Wil je weten wat de tips zijn om het wachten iets dragelijker te maken? 

Ik kan niet wachten

Ik kan niet wachten. Er volgt helaas geen “op” na deze zin. Ik kan niet wachten, punt. Ik vind het bloed irritant om alleen al te wachten op mijn eten nadat ik het besteld heb bij een restaurant. En al helemaal als het langer duurt dan normaal. De meeste moeite heb ik met het wachten als ik niet weet hoe lang ik moet wachten. Als de trein vertraging heeft bijvoorbeeld. Of net als nu, ik heb moeten wachten op een oproep voor een operatie. Dit kon 3 tot 5 maanden duren. Gelukkig ben ik na 2,5 maand al aan de beurt. Het zit dus ook wel eens mee.

wachten

Controlfreak

Wellicht maakt het feit dat ik een ware controlfreak ben wel dat mij het wachten wat minder goed afgaat. Als ik in huis iets wil veranderen dan kan ik niet wachten. Ik race dan meteen naar de winkel om het te realiseren. Dat mijn wederhelft dat gevoel totaal niet heeft (en eerder iets laat liggen, zelfs haast nog wacht tot het naar hem toe komt) zorgt natuurlijk wel eens voor wederzijds onbegrip. Maar daar hebben we na bijna 12 jaar onze weg wel in gevonden. Of in alle eerlijkheid gezegd: dat hij in 12 jaar de weg naar de winkel ziet als de enige oplossing voor mijn drang van “het moet NU, ik kan niet wachten”.  Als je wacht dan ben je natuurlijk enigszins de controle kwijt.

Een kindje krijgen

Als je te horen krijgt dat een kindje krijgen niet zo vanzelfsprekend voor je is, dan denk je alleen maar “Ik wil een kindje, NU”. Tenminste dat dachten wij met onze kinderwens. Je verliest weer de controle. Het is niet alleen een kwestie van gezond eten, sporten en op het juiste moment zorgen voor intimiteit. Het is letterlijk afwachten of het je gegeven is. Gegund, vind ik altijd misplaatst. Je hoort mensen wel eens zeggen. “Als het ons gegund is, dan willen we graag kinderen”. Ik mag hopen dat iedereen mij een kindje gunt, zoals ik iedereen die een kindje zou willen krijgen het zou gunnen. Als het van het gunnen afhing dan, kreeg ik er wel 4.

IVF

Als je me vroeger zou zeggen dat ik het IVF traject zou inrollen, dan zou ik je zeggen “no way”. Alleen al vanwege de vele naalden, de punctie, nou ja wat niet eigenlijk. Niets is een feestje aan het IVF traject. Ja, een polonaise aan je lijf. Dat is het, zonder twijfel. Maar geen feestelijke! Gek genoeg, als je aan het idee gewend bent, kun je niet wachten tot je er aan mag beginnen.

wachten

Wachten, wachten en nog eens wachten…

Uiteindelijk ging het erg snel voordat ik mocht starten met het IVF traject. Maar dan moet de moeilijkste wachttijd nog beginnen, blijkt later. De “wachtweken”. Tijdens IVF heb je al een paar kleine mijlpalen. De eerste echo. Groeien de ei blaasjes? Ja? Check. Of je lijf goed reageert op de hormonen is ook maar afwachten. Er gebeurd van alles daar binnen maar dat zie je niet. Wachten op de tweede echo. Zijn de ei blaasjes groot genoeg? Ja, check. Dan wachten in spanning op de punctie. Hoe werkt dat in godsnaam. Na de punctie ga je helemaal beurs van binnen naar huis. Dan is het wachten op bericht. Zijn er bevruchte eicellen? Zo ja, dan mag je weer wachten of dat ze wel goed doorgroeien en hoor je wanneer je mag komen voor de terugplaatsing.

De opperhel van wachten

Zo noem ik het, de opperhel van wachten. Je hebt het meest kostbare dat je bezit weer terug gekregen. Je bevruchte eicel. Het (hopelijk) begin van nieuw leven. Maar liefst 2 weken moet je wachten tot je kan testen of je zwanger bent. Alles in je hoofd en lijf is alleen maar bezig met dat ieniemienie embryootje in je buik. Je weet natuurlijk heus wel dat je het die twee weken los moet laten. Maar hoe dan? De folder van het ziekenhuis geeft aan dat je alles gewoon mag en kan doen na de terugplaatsing. Ik kon dat helaas niet doordat ik teveel ei blaasjes had. Ik had bedrust voorgeschreven gekregen. 2 weken wachten in bed en dan ook nog eens met een buik die leek alsof ik al 20 weken zwanger was door al die ei blaasjes. Laat het dan maar eens los.

Hartstikke zwanger

Mijn eerste IVF behandeling was meteen geslaagd. Ik was “hartstikke zwanger”, zoals ze het in het ziekenhuis zo mooi zeiden. Na dit goede nieuws begon het wachten weer opnieuw. Wachten of alles goed blijft gaan. De folder van IVF waarschuwde ons namelijk dat je een licht verhoogde kans had op een miskraam bij een zwangerschap na een IVF traject. Jeetje, houdt die onzekerheid dan nooit op? Na de 12 weken echo gingen we beetje bij beetje meer geloven in onze toekomst met zijn drietjes. Maar die onzekerheid was er nog steeds. Het was zo onwerkelijk. Het leek wel alsof we de klap dat we misschien wel nooit papa en mama zouden worden, verwerkte tijdens mijn zwangerschap. We waren ons erg bewust dat het niet vanzelfsprekend is. Zwanger worden niet, maar om vervolgens ook een gezond kindje op de wereld te zetten niet…

wachten

Opnieuw wachten

Wachten op de 20 weken echo ging ons heus wat makkelijker af, maar het bleef aftellen. Is alles goed met die kleine spartelaar in mijn buik? Hebben we echt zo een geluk dat het IVF leed met mislukte pogingen ons bespaard bleef (ik had toen eens moeten weten dat mijn portie nog wel zou komen). De 20 weken echo was helemaal goed. We waren enorm opgelucht en weer een stapje dichterbij ons mooiste geluk. Maar zorgeloos waren we niet. De onzekerheid of alles goed was maakte plaats voor het wachten op de grens dat de baby bij vroeggeboorte zou overleven. Dat was destijds bij 27 weken. Na die 27 weken namen mijn harde buiken toe en mocht ik niet veel meer dan rusten. Kortom, wachten op de bank.

13 weken wachten

Ik heb nog net niet alle webshops leeg gekocht met babykleertjes voor onze kleine man. Dit was mijn enige bezigheid voor 13 weken lang. Ik moest iets doen om het wachten dragelijk te maken natuurlijk. Zo nieuwsgierig was ik naar ons kleine mannetje. Dat kleine mannetje vermaakte zich prima. Die leek een nieuwe hobby te hebben, karate. Wie schopte alles daar zo bond en blauw? Heeft hij blauwe ogen? Op wie lijkt hij? Hoe gaan we het als ouders doen? Kunnen we dit wel? Om gek van te worden. Maar ergens ook wel zo bijzonder.

wachten

Mijn bevalling

Je raad het al… dat was vooral wachten. 3 dagen lang was ik aan het bevallen. Ik bleef na deze 3 dagen, die gek genoeg ineens best snel leken te gaan, steken op 3 centimeter ontsluiting. Een keizersnede was de enige oplossing. Als je denkt dat je alles maar dan ook echt alles hebt gehad, dan lig je daar op je ziekenhuisbed te wachten. Te wachten bij de operatiekamers, inmiddels weer vol met weeën remmers om het wachten fysiek gezien wat dragelijker te maken. Dan komt het moment dat je de OK op gereden word. Je nog een flauw grapje maakt naar je man die helemaal gekleed is als chirurg (Hello MC Dreamy). En in no-time was Sam geboren. Het leek alsof er een zware deken van me af viel. Al dat wachten was het zo ontzettend waard. Zoiets moois heeft tijd nodig. Bij de ene nou eenmaal wat meer als de andere.

wachten

Tips

Do’s:

  1. Ga leuke dingen doen met vrienden en/of familie.

Tijdens het IVF traject wisten maar weinig mensen dat we met IVF bezig waren. Dat was fijn. Nu was afleiding zoeken ook makkelijker. Mensen wisten niet wat er speelde dus we konden gewoon lekker even doen alsof er niets aan de hand was. Geen vragen over de spuiten, echo’s of hoe zo een traject nou precies verloopt. Persoonlijk vonden wij het ook fijn dat we in de wachtweken dan geen vragen kregen en ook niet meteen hoefde te delen als het fout zou gaan. Uiteraard is dat voor iedereen verschillend, maar afleiding zoeken is voor iedereen een DO. Waar je ook maar op wacht.

  1. Schaf Netflix aan.

Zoek een serie (het liefst met veel seizoenen) en laat je onderdompelen in een andere wereld.

  1. Ga er even tussenuit.

De voorbereiding daarvoor zorgt al dat je even met iets anders bezig bent. Daarnaast is het fijn om even uit je eigen omgeving te gaan. Dan kun je vanuit een ander perspectief naar dingen te kijken.

  1. Praat met elkaar.

Als je samen wacht, tijdens IVF of op je kindje, dan sta je er samen in. Het kan wel zo zijn dat je beide anders om gaat met het wachten of de onzekerheid. Door te praten kun je met elkaar bespreken waar je behoefte aan hebt.

  1. Deze is voor de mannen… Zorg voor een pinpas met een limiet voor je vrouw!

Zeker tijdens je zwangerschap is de verleiding groot om te blijven kopen voor de baby. Alles wat je koopt en vast hebt maakt je toekomstige kleine weer wat tastbaarder. Bespreek een budget dat je wil uitgeven voor de baby. Koop niet alles in 1 keer, dan kun je aan je koopbehoefte blijven voldoen.

  1. Vier ook de kleine mijlpalen.

Breek je wacht periode op in meerdere mijlpalen. Bij IVF zijn dat bijvoorbeeld de echo’s, de punctie en de terugplaatsing. Leef toe naar die mijlpalen en geniet van een goede uitkomst. Al is het maar even samen een kop koffie gaan drinken. Al voorzichtig samen fantaseren over een goede afloop. De onzekerheid komt daarna toch vanzelf wel weer, maar het voed je hoop en hoop heb je nodig om ook positief te blijven. Geloof me, af en toe toegeven aan de hoop en fantaseren, maakt het verdriet niet erger als het toch niet lukt. Als je zwanger bent zijn de echo’s een mooie mijlpaal. Met name de 20 weken echo is er eentje om te vieren. Helaas krijgen mensen na 20 weken toch nog slecht nieuws. Dus als je te horen krijgt dat alles goed is dan mag dat gevierd worden. Ga samen lekker een hapje eten.

Dont’s:

Forums bezoeken! Deze is met name bedoeld voor vrouwen die wachten tijdens of op een IVF traject. Hoe groot de verleiding ook is het maakt je alleen maar meer onzeker. Mocht je toch behoefte hebben aan contact met iemand die weet hoe het is om te wachten, probeer dan iemand te zoeken die weet wat je doormaakt. Met iemand praten en gedachten uitwisselen kan je helpen, maar face-to-face of desnoods over de telefoon is dit wat beter te behappen dan alleen maar het lezen van andere verhalen op internet.

Ik hoop dat deze tips je kunnen helpen om het wachten iets dragelijker te maken. We zullen met zijn alle nog heel wat wachten in ons leven, mij gaat het inmiddels al wat beter af. Als ik op voorhand weet dat ik moet wachten, dan probeer ik er invulling aan te geven. Als is het maar mijn mail of appjes bijwerken als ik op de trein sta te wachten.

 

Veel liefs,

Sabine

 

 

 

 

 

 

5 Comments on Wachten…

  1. Zo herkenbaar! Wij zijn nog in het “begin” van het lange wachten. In september starten we met IUI. Maar hopelijk hoeven we daar niet op te wachten;)

    • Hoi Nientje,

      Heel veel succes! Wij zijn voor baby 2 al weer 2 jaar onderweg (nog niet zwanger) gek genoeg is, als we terug kijken, de tijd snel gegaan. Nu ook weer wachten op herstel na mijn operatie voordat we weer verder kunnen… dus wij wachten lekker met jullie mee ;).

      Zet hem op!
      Liefs Sabine

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *