Deze week heb je het bijzondere verhaal van Michelle kunnen lezen. Zij is draagmoeder geweest voor twee papa’s met een kinderwens. Aan elk verhaal zitten twee kanten en daarom vertellen vandaag Michel en Eise hun verhaal. Zij zijn de trotse papa’s van de kleine Sanne.

“Het krijgen van een kindje is voor lang niet iedereen een “zaak” van vanzelfsprekendheid. Zo ook niet voor ons. Lees, reageer, deel ons verhaal gerust!”

Twee papa’s met een kinderwens

Met bovenstaande tekst zijn we onze route van kinderwens naar kind gestart. Zo zijn wij, Michel en Eise, twee mannen onze blog in 2014 begonnen.

Zoek een ei en ik broed het uit

“Als ik kijk naar hoe jullie met mijn kinderen omgaan, hoe ik jullie kinderwens begrijp…Ik heb een voorstel”, zei een goede vriendin van ons. “Ik zou graag voor jullie een kindje willen dragen, maar niet met mijn eigen eicel. Dus, zoek een ei en ik broed het voor jullie uit”, ging ze met haar voorstel verder. Zo ontstond het idee dat het ons kon gaan lukken een kindje te krijgen. De vriendin bracht het natuurlijk wel erg luchtig, een beetje plat zelfs, maar ze meende wat ze had gezegd. “Maar hoe komen we aan een ei?”, dachten we. Het toeval wilde, dat we ook een vriendin hebben die vier kinderen heeft. Inmiddels heeft zij geen baarmoeder meer, maar wel goed functionerende eierstokken. “Oh, die kunnen jullie krijgen hoor”, was haar antwoord op onze vraag. “Ik gooi ze elke maand weg en voor jullie is het zo’n ontzettend belangrijk bouwsteentje.”

Kinderwens

Zo gezegd, zo gedaan

We dachten er daadwerkelijk te zijn. We waren klaar om zwanger te worden met een eiceldonor, een draagmoeder en zaad van één van ons twee. Niks bleek minder waar!
We hebben het hier over hoogtechnologisch zwanger worden. Hetero stellen die moeilijk kinderen kunnen krijgen, worden op die manier geholpen. Lesbiennes worden op die manier medisch geholpen. Zelfs alleenstaande vrouwen komen in aanmerking, maar twee mannen met een kinderwens? Nee, niet op deze manier. Althans, niet in Nederland.
We hadden een lange weg te gaan en vele mails, telefoongesprekken en brieven volgden.
Zelfs twee zittingen bij het College voor de Rechten van de Mens hebben we gehad.
Hier wordt in ons ogen toch écht onderscheid gemaakt. Een arts die mag bepalen of wij een kind mogen krijgen?

De kans om een draagmoeder te vinden die wél met eigen eicel voor ons zou willen dragen, was klein, dachten we. Al snel denk je dan aan een bekende in de vriendenkring, maar we kenden niemand die dit zou kunnen en willen doen.

Kinderwens

Wereld van de draagmoeders

Al snel kwamen we in het “wereldje” van de draagmoeders terecht. Op verschillende forums waren we actief. Op deze manier leerden we tóch dames kennen die eventueel wel met een eigen eicel voor ons een kindje wilden dragen. We hebben veel dames mogen ontmoeten!
En wat een lieve en bijzondere dames zitten daar tussen. Helaas ook dames die alles met een ander doel voor ogen hebben en dan doelen we niet alleen op financiële doeleinden. We hebben heel veel mensen ontmoet, waaronder ook andere wensouders.
Het “wereldje” waar ik zojuist over sprak, is niet zo heel erg groot. Daar kwamen we snel genoeg achter.

We hebben met meerdere dames op het punt gestaan eventueel via een traject van laagtechnologisch zwanger worden gestaan. Laagtechnologisch is de manier waar ik het al even over heb, dat kun je dus zonder de dokter regelen. Maar het neemt niet weg dat onze strijd wel doorgaat, voor wat betreft de medische wereld.

Handdoek in de ring

We kenden inmiddels ook de dompers. Zittingen die niet verliepen naar wens, advocaten die veel geld kostten, dames die ons een rad voor ogen draaiden en zelfs een man die ons tot stoppen dwong, nog voordat we contact hadden gehad met de dame in kwestie.
In juli 2015 gebeurden er dingen waar onze wereld van instortte! We waren het vechten, het zoeken, het hopen even zat! Sterker nog, we overwogen te stoppen met alles.

Kinderwens

Wij zijn open, wat betreft ons verhaal. We hebben niets te verbergen en hebben een Facebookpagina aangemaakt. Iedere stap die we hebben gezet, werd daar bekend gemaakt. Zo ook in onze blog dat soms bijna live was. Toen we aangaven, dat we de handdoek in de ring wilden gooien, reageerden er dames met het voorstel voor ons tóch een kindje te willen dragen. Ook Michelle reageerde. Toen nog niet wetende wat deze vrouw uiteindelijk voor ons zou betekenen, hebben we een pauze ingelast. Die begreep zij.

Alles komt goed

Een kinderwens zit diep geworteld. We hebben na een paar weken contact opgenomen met Michelle. En wat bleek: Michelle is de schoonzus van een vriendin! We “kenden” haar al, maar wisten het niet. Zij volgde ons al geruime tijd, niet wetende dat wij de vrienden waren van haar schoonzus. We gingen kennismaken en de klik was er direct. Ook met haar man Ramon. Na elkaar een paar keer ontmoet te hebben, besloten we het traject te starten. We hebben veel afspraken gemaakt, zoals hoe, wanneer en dan, tot waar? Jemig, hier kwam veel bij kijken!

En toch, zo goed als alles wat we met z’n vieren bespraken, we kwamen steeds weer op één lijn! “Oh, reken maar! Ik schat in dat ik zo zwanger ben. Daar ben ik nu inmiddels wel achter”, zei Michelle. En het was waar. Als we de meest-vruchtbare-periode-app gelijk goed hadden ingesteld, dan waren we de eerste keer al zwanger geweest. Nu was het bij de tweede poging raak!

Draagmoeder

Onze Sanne

Michelle doorliep de zwangerschap super. Ieder bezoekje aan de verloskundige was een feestje! De negen maanden verliepen perfect. Michelle droeg werkelijk met alle liefde ons kindje! Op 15 juli 2016 beviel zij van ons dochtertje Sanne. Wat een bijzondere ervaring. We waren bij de bevalling en hebben de navelstreng doorgeknipt. Michelle heeft zelf drie kinderen gebaard en nu dus vier. Ze wist emotioneel van tevoren niet honderd procent zeker hoe zij zou omgaan met het kindje afstaan, want biologisch gezien, is Sanne haar dochter. Draagmoeder zijn was immers nieuw voor haar.

Kinderwens

Kinderwens

Kinderwens
We hebben met zijn allen angsten gekend. Wij de gedachte: “Ze zal het toch wel doen?”, maar ook zij de gedachte: “Zij zullen het toch wel doen?”
We zijn er achter gekomen dat hoe opener je alles met elkaar bespreekt, je er samen uit kan komen en dat is ons gelukt! Maar laten we wel wezen: Wie Michelle kent, werkelijk kent, weet dat zij een vrouw van goud is! Maar ook haar man Ramon. Hij stond en staat er toch ook maar voor de volle honderd procent achter.

Kinderwens

Sanne viert binnenkort haar eerste verjaardag! Door het traject hebben we vrienden met een gouden randje gekregen. Michelle en wij zijn een verbintenis voor het leven met elkaar aangegaan, door de komst van Sanne. En daar zijn wij maar wat blij mee!

Heb je het verhaal van Michelle gemist? Lees hier deel 1 en hier deel 2.

De Facebookpagina van Michel, Eise en Sanne vind je  hier.

De blog van Michel, Eise en Sanne is: mieseneis.blogspot.nl

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *