“Hey jij gaat toch adopteren?! Wat leuk, maar eh – heeft je vriend dood zaad ofzo?” Ik probeer me nog voor te houden dat het vast niet voor mij is, deze vreselijke vraag die door de groentenschappen galmt. Het is zaterdagmiddag. Tussen de weekend beslommeringen door, ren ik even snel door de supermarkt voor een boodschap en krijg deze vraag in de voorbijgang. Stomme vragen… Ze bestaan dus wel! Over adoptie, over (ongewenste-) kinderloosheid, je blijft je verbazen. Natasja heeft een paar juweeltjes op een rijtje gezet.

Het is zaterdagmiddag. Tussen de weekend beslommeringen door ren ik even snel door de supermarkt voor een boodschap.
“Hey jij gaat toch adopteren?! Wat leuk, maar eh – heeft je vriend dood zaad ofzo?”

Domme opmerkingen bestaan dus wel!

Ik probeer me nog voor te houden dat het vast niet voor mij is, deze vreselijke vraag die door de groentenschappen galmt.
Maar ja hoor. Een vage kennis, gewapend met winkelwagentje komt al op me stuiven, terwijl ze het wagentje behendig voor me parkeert. De vluchtroute is geblokkeerd.
Tussen de bananen en tomaten laat ik mijn mandje zakken, naast de moed die al onderin mijn schoenen was gezakt.

Het snelste zaadje

Dit wordt weer zo’n gesprek, weet ik.
Ik denk bij mezelf “Nee stomme doos, dat niet alles afhangt van zaad, blijkt wel uit het feit dat jij blijkbaar ooit het snelste zaadje geweest moet zijn”.
Maar in plaats daarvan stamel ik onhandig, lullig en totaal overrompeld “Uh nee, er is geen oorzaak gevonden bij ons”.

De dame in kwestie dendert onvermoeibaar verder.
“Nou als mijn vriend dood zaad zou hebben, zou ik het ook niet zeggen hoor. Maar leuk joh, adoptie! Ik neem aan dat je wel een leuke uitzoekt, want een kennis van me heeft een kind geadopteerd, en het schijnt hartstikke duur te zijn. Nou dan wil je er ook wel een beetje leuk bij lopen neem ik aan”
Ik geloof mijn oren niet! Ik knipper met mijn ogen, voer ik dit gesprek echt?
Het gebeurt niet snel maar ik ben echt met stomheid geslagen.

Adoptie: Iedereen heeft er een mening over

Ik ben niet de enige die voor gênante uitdagingen komt te staan, weet ik inmiddels.
Want : adoptie, Iedereen heeft er een mening over.
En iedereen heeft ook de behoefte om deze met je te delen.
In 99 van de 100 gevallen is die mening lief, leuk, mooi en soms ontroerend.
Soms zijn er echter mensen die vinden dat ze alles mogen zeggen. Omdat het kan.
Omdat je niet zwanger bent, Of omdat men niet gehinderd wordt door fatsoen, verstand of andere beslommeringen. Heel gek eigenlijk, als je erover nadenkt.

Bijna door het putje gespoeld

Nog nooit is het bij me opgekomen om bij een pas bevallen dame te vragen hoeveel hechtingen ze heeft, en waar de bevruchting heeft plaats gevonden.
Of stel je voor dat je de kinderwagen in kijkt en roept :
“JA HOORRRR – Ik zie het al, vluggertje in bad – bijna door het putje gespoeld he, deze! “
Dat doe je niet. Dat is kwetsend, ongepast en raar.
Inderdaad!

Dat zijn heel veel vragen over adoptie en over (ongewenste) kinderloosheid ook!
Maar blijkbaar vervagen fatsoensnormen bij de al dan niet bolle buik.
De meest voorkomende /rare en gênante vragen en opmerkingen heb ik vast op een rijtje gezet. Hoeft niemand ze ooit nog te stellen, en fijner nog :
Niemand hoeft ze ook nooit meer te beantwoorden.

De Vragen:

De vragen die ik nooit meer wil beantwoorden:

• Mocht je hem zelf uitzoeken, qua kleur enzo?
– Ja, we kregen een kleurenstaal toegestuurd en hebben deze bij de gordijnen gehouden.
Deze paste het leukst bij onze inrichting.
Zucht.
Zullen we net doen of dit gesprek niet heeft plaatsgevonden?

• Wat kost dat nou, zo’n kind?
– Hij is onbetaalbaar, zoals alle kinderen.

Hoe kan ze hem zomaar weg doen?

• Hoe kan ze hem zomaar weg doen he (over de Biologische moeder)
– Tip : Lees mijn vorige blog. Probeer je te verplaatsen in een ander.
Wij gaan over het Waarom niets vertellen, hoe open we ook zijn. Dit is privé.
Termen als weg doen, niet hoeven, niet willen : Just Don’t.

• Let op, nu zal je zelf wel zwanger raken, nu de druk van de ketel is.
– Adoptie is een waardeloos voorbehoedsmiddel, I don’t think so.

• Ik heb een kennis die ook een kindje heeft geadopteerd, die is nu Crimineel.
– Wow. We brengen hem terug, bedankt voor de waarschuwing.
Het is heel naar als er kinderen in de criminaliteit belanden.
Wij hebben, net als elke andere ouder, geen garanties in het leven.
We zijn eigenlijk net mensen.

Een kind opvoeden van een ander?

• Vind je het niet lastig, een kind opvoeden van een ander?
– Pardon? Voor eens en voor altijd HIJ IS ONS KIND. Dit geldt voor alle vragen over moedergevoelens. Ik ben moeder, dus die heb ik ook : It comes with the package!
Ook vragen die de woorden echte Moeders, echte broertjes/zusjes etc. bevatten :
Niet doen, nooit. Is voor niemand leuk.
Vraag of iemand over de biologische familie wilt praten, en hoe ze deze noemen.
Maar vraag er nooit naar waar de kids bij zijn. Hij heeft oren. Ja, die werden er bij geleverd.

• Ik hoop dat hij later dankbaar is dat jullie hem wilden hebben.
– Gênant en misplaatst! Verwacht jij bloemen, over 18 jaar, als dankbaarheid dat jouw zoon niet door het putje is gespoeld? Nee? Mooi. Precies mijn punt.

De eeuwige vraag.

Wij hebben er bewust voor gekozen om bijna niemand over onze ziekenhuis behandelingen om zwanger te raken te vertellen. We vonden het zelf fijn om er niet contant aan herinnerd te worden, je denkt er toch steeds wel aan.
We hadden niet de behoefte om iedereen van elk mislukte poging op de hoogte te brengen.

De verjaardagen

Ik wilde mijn baarmoeder en aanverwante privé zaken liever niet bespreken onder etentjes en op verjaardagen.
Het ging om ons, alleen om ons  en hier hadden we onze handen vol aan.
Ook had ik dan ook geen behoefte om constant (eerlijk) en inhoudelijk antwoord te geven op de eeuwige “Willen jullie geen kinderen?”- vraag.
Je “private parts” zijn al niet zo private meer gedurende dit traject – laat ons dan dat beetje privacy nog behouden, op mentaal vlak.
Lieve mensen.
Circa 20% van de koppels kampt met vruchtbaarheidsproblemen.
Dat is 1 op de 5 koppels. En dat is hartstikke veel!
Stop met die steken onder water (“zou je niet eens opschieten”).
Kap met de aannames (“jij hebt je carrière dus hoeft ze zeker niet”).
En die semi grappige hints (“staat je goed hoor, zo’n baby”) ook maar achterwege.
Het is kwetsend. Het is pijnlijk en niet iedereen wil of kan hier over praten, altijd en overal. Accepteer dit en respecteer dit.

Zullen we afspreken dat we die vraag gewoon niet meer te pas en te onpas stellen aan iedere vrouw, op feestjes en in supermarkten?
Dan beloof ik dat ik nooit over doucheputjes zal beginnen, als jullie met de kinderwagen langslopen.

Meer lezen en zien van Natasja en haar dagelijkse dingen? Volg haar op Instagram : @bramspamblog

 

Fotocredits: Jan Willem Bulee en Natasja

 

15 Comments on Stomme vragen bestaan wel!

  1. Ik geloof gewoon niet wat ik lees! Ik kan me best voorstellen dat er mensen met vragen zijn.. Maar dit soort vragen snap ik totaaaaal niet. Jeetje. Ik hoop dat je je er niet te veel van aantrekt en juist extra geniet van de adoptie!

    • Hi Maud! Bedankt voor je lieve reactie. We genieten enorm van ons zoontje. En niets kan de pret drukken hoor! Het verbaast me nog altijd. Verder een gladde rug en scherpe tong
      😉 groetjes Natasjs

  2. Duzzzzz…echt…..ongelooflijk. ik herken de vragen over onvruchtbaarheid (been there done that), Het is soms bizar wat mensen zichzelf permitteren. briljant geschreven overigens.

    • Hoi Annemarel.
      Bizar he! Voor mij bizar om te lezen dat het zo herkenbaar is voor zo veel mensen. Ik hoop dat mensen naast een glimlach ook een reality check krijgen van mijn blog. Bedankt voor je mooie compliment. Ik bloos ervan!

      • Je schrijfstijl bevalt me gewoon erg goed. Je schrijft vanuit je hart! Dat is altijd goed.
        En idd. Bizar he dat het zo herkenbaar is. Heb bijna alles ook wel eens om de oren gekregen (behalve de adoptievragen). Ik heb bijvoorbeeld ook wel eens gehoord: je hebt zeker wel genoeg aan al die kinderen in de klas (was juf), dan zou ik ook geen moeder meer willen worden ? Say what?????

        • Ongelooflijk! Ik hoorde gisteren dat iemand de opmerking “Dan neem je toch een huisdier” had gekregen, als reactie op ongewenste kinderloosheid. Zo zonde en kwetsend! Gelukkig komt het steeds meer uit de taboe-hoek, maar we hebben nog een lange (LAAAAANGE) weg te gaan! Nogmaals dank voor je lieve woorden, zo leuk om te horen! Liefs, Natasja

  3. Zit met mijn mond vol tanden (rare uitdrukking trouwens). Wat een doos inderdaad, die kennis. Serieus, waar haal je het lef vandaan? Onbegrijpelijk… Verder: heel sterk geschreven.

  4. nou wat een nare opmerkingen zeg, danny en ik kennen jullie van de cursus adoptie!! we waren de jongste! .. wij wachten nog steeds op een kindje uit Bulgarije..
    waarschijnlijk nog 2 jr geduld hebben, we zijn heel blij dat we geluk hebben met ons droomhuis.,30 oktober de sleutel.., dan zitten goed voor dat ons kindje komt
    jullie hebben trouwens een leuk zoontje , als je de foto ziet met het voorstel is het kindje gelijk in je hart zo zouden wij het ook denk ervaren, het mooiste kindje van de wereld ja toch!!

  5. Ho hester! Ik kan me jullie wel herinneren! Wat vervelend dat jullie mog steeds wachten!!!! Hopelijk voor jullie ook snel goed nieuws. En gefeliciteerd met jullie huis. Liefs!! Natasja

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *