Na drie zwangerschappen heb ik wel een redelijk beeld gekregen van wat een verloskundige allemaal doet. Toch blijf ik nieuwsgierig naar dit mooie beroep en daarom ben ik in gesprek gegaan met mijn eigen verloskundige, Simone Vermeulen van Verloskundigenpraktijk Lisse. Onder het genot van een kop dampende thee, doet zij haar verhaal.

Voor mijn artikel van deze week liep ik al een poosje rond met het idee om een tweeluik te maken. Ik benaderde mijn eigen vertrouwde verloskundige met de vraag of zij mee wil werken aan dit artikel. “Hartstikke leuk, dat doe ik voor je”, kreeg ik als antwoord. En wat vind ik dat leuk!  Lees je mee in deel één van mijn tweeluik?

6000 baby’s in 30 jaar

Ik weet dat Simone al een tijd een eigen praktijk heeft, maar hoe lang ze al verloskundige is, weet ik niet precies. “Ik ben in 1987 afgestudeerd als verloskundige, dus dat is inmiddels 30 jaar geleden. En in die 30 jaar ga ik richting de 6000 baby’s, die ik op de wereld heb geholpen”. Ik val even stil…richting de 6000 baby’s? Dat zijn dus bijna 200 baby’s per jaar, ongeveer 4 baby’s per week. Op dit moment worden er in de praktijk ongeveer 100 baby’s per jaar geboren. Best een aantal, hè?

Bijzondere bevallingen

Het kan niet anders, dat er bevallingen of situaties zijn, die bijzonder zijn of soms bijna te hilarisch om te vertellen. Welke bevallingen zijn je bijgebleven? “Wat ik heel bijzonder vond”, vertelt Simone, “is de allereerste bevalling, die ik heb gedaan. Een klein jongetje werd geboren. En inmiddels is hijzelf vader geworden en heb ik de bevalling van zijn kindje gedaan. Ja, dat is mooi. Zo zie je duidelijk hoe de tijd voortgaat”. “Ik heb ook weleens een vrouw gehad, die zo snel beviel, dat haar baby in de pijp van haar tuinbroek hing. Dat was nog in de tijd dat de tuinbroeken in de mode waren, dus kun je nagaan hoe onhandig dat was. En ik zal ook niet snel vergeten dat ik een bevalling begeleidde, van een vrouw, die in een commune woonde. Er mocht niet gepraat worden en alleen in nood mocht ik aanwijzingen geven. Deze vrouw is dus eigenlijk helemaal zelfstandig bevallen. Ook heb ik bevallingen gedaan bij dove mensen. We hadden gebaren om elkaar te begrijpen en door de stilte, was de sfeer heel sereen en bijzonder geworden. Maar het allermooiste vind ik de thuisbevallingen en alles gaat goed”.

De thuisbevalling vs ziekenhuisbevalling

En daar is dan de thuisbevalling. Een onderwerp wat onlangs in het nieuws is geweest en waar de meningen flink over verdeeld zijn. Ik ben dan ook benieuwd wat Simone ervan vindt, want zij is ervaringsdeskundige. “Tsja…wat zal ik hierover zeggen? Ik ben voor de thuisbevalling, als dat ook de keuze is van de zwangere. Verloskundigen zijn op alles voorbereid en hebben genoeg hulpmiddelen mee, voor het geval het nodig is, dat er extra zorg moet worden gegeven. Veel vrouwen willen voor de zekerheid naar het ziekenhuis. Maar eigenlijk is het heel onrustig voor moeder en kind. Met weeën in de auto en die weeën worden in de auto extra heftig. Niet echt een pretje. Dan beval je en na 2 uur ga je met je kindje weer naar huis. Op dit moment heb ik 30% thuisbevallingen, wat hoger ligt dan het landelijk gemiddelde. Ik hoop dan ook de thuisbevalling mogelijk blijft en dat mensen er vertrouwen in blijven houden dat thuisbevallen een goede en veilige keuze is. Dit komt namelijk ook uit allerlei onderzoeken naar voren. Zwangerschap en bevallen wordt steeds vaker als iets medisch gezien, in plaats van iets heel moois en natuurlijks”. Zelf ben ik twee keer in het ziekenhuis bevallen en wat ik voornamelijk nog weet, is die helse autorit er naartoe. Vreselijk, die weeën. Bij de derde ben ik lekker thuis bevallen en dat vond ik veel beter.

Aantal bevallingen per dag

Het kan bijna niet anders, dat het soms rennen en vliegen is, als er verschillende vrouwen tegelijk gaan bevallen. Niet zo handig, maar ja, sommige dingen heb je niet in de hand. Hoe gaat dat? “Tijdens een waarneming heb ik een keer 7 bevallingen op een dag gehad. Nou, dat is pittig! Gelukkig kwamen die kindjes redelijk achter elkaar, dus het was te doen. Dit was in een hele drukke praktijk. In mijn eigen praktijk zijn er ooit drie kindjes binnen 3,5 uur geboren. Dat is veel, maar ik heb ook een keer mijn collega uit haar bed gebeld, omdat er 3 baby’s aankwamen. Binnen 4 uur hebben we ze allemaal netjes op de wereld gezet. Dat was even heel hard werken, omdat ze snel achter elkaar kwamen”.

De werkdag van een verloskundige

Hoe ziet een werkdag van een verloskundige er eigenlijk uit? Wat doet zij allemaal? “De dagen beginnen met een uurtje telefonisch spreekuur. De zwangeren kunnen bellen, als ze ergens een vraag over hebben of ongerust zijn. Daarna is het tijd voor de kraamvisites. Ik ga langs bij de kersverse moeders, om te kijken hoe het met hen gaat. Ik voer controles uit en praat met de ouders en heb eventueel overleg met de kraamzorg. In de loop van de middag begint mijn spreekuur op de praktijk en deze is tot 19.00u. Tussendoor kan alles veranderen, omdat er ook bevallingen zijn. Er zijn ook rustige dagen. Ik doe administratie, haal en lees de post, verwerk uitslagen van onderzoeken, ben aanwezig bij audits, vergaderingen moeten worden voorbereid…en als een kindje 1 jaar wordt, stuur ik een verjaardagskaartje. En ik ben bezig met de opleiding echoscopie. Al met al lekkere volle dagen”. Dat kaartje is zo leuk om te krijgen, als je kindje 1 jaar wordt. Wij hebben hem ook ontvangen.

Werk en privé

Ik heb altijd het idee dat verloskundigen dag en nacht bereikbaar moeten zijn en amper een privéleven hebben. Ik blijk het mis te hebben, gelukkig maar, want het lijkt me anders wel zwaar. “We werken met diensten. Ik heb 48 uur geen dienst en dan ben ik vrij. Maar het is wel zo, dat je als verloskundige niet teveel moet willen,” vertelt Simone. “Je moet flexibel zijn en je omgeving moet begrijpen, dat je ineens weggeroepen kan worden. Maar bij de grote dingen in het leven, zoals ernstig zieke ouders, kan ik wel nerveus worden hoe ik het allemaal ga doen. Je moet niet vergeten dat de tijd, die je hebt, niet van jou is. Maar toegegeven, dit beroep is niet echt goed voor je sociale leven”.

Dankwoord

Na een heel gezellig gesprek ga ik met mijn schrift en aantekeningen weer naar huis. Ik ben een hoop te weten gekomen en heb diep respect voor verloskundigen. Het is een beroep met een grote verantwoording. Maar ook een prachtig beroep, daar was ik al achter. Mijn dank gaat uit naar Simone, die het heel leuk vond om mee te werken aan dit artikel. Nieuwsgierig geworden naar de praktijk? Klik dan hier. Volgende maand lees je deel twee van mijn tweeluik.

Tot dan!

Liefs, Mascha

Fotocredits: Website Verloskundigenpraktijk Lisse

2 Comments on De verloskundige aan het woord

  1. Leuk om te lezen, ik heb ook een blauwe maandag verloskundige willen worden maar de mate van flexibiliteit die je moet hebben past helaas niet bij mij. Het lijkt me best heftig om zoveel bereikbaar te moeten zijn en zoveel verantwoordelijk te hebben maar wel een prachtig beroep!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *