Toen Loena 1,5 jaar oud was, sloeg het noodlot toe. Ze viel in het water waarop ze met haar mama Jennice en haar stiefpapa verbleef en kreeg 20 minuten lang geen zuurstof. Loena moest vechten voor haar leven en Jennice en haar man wachtten bang af. Als klap op de vuurpijl leek het er ook nog eens op dat de politie hen de schuld gaf van het ongeluk …

Bijzonder verhaal: Loena viel in het water bij een woonboot – deel 1

Hallo, ik ben Jennice, ik ben 19 jaar oud en ik werk in de Zeeman in Bornem. Ik begin mijn verhaal graag op 6 augustus 2017. Wat een normale dag moest worden, bleek al snel een nachtmerrie voor ons. Rond 14.30 uur viel Loena, mijn dochtertje van 1,5 jaar, van de boot waarop we logeerden. Ze belandde in het water en werd er pas uitgehaald na 20 minuten zonder zuurstof.

Ik gaf haar aan een vriend die op dat moment bij me was, en zakte daarna meteen door mijn benen. Hij heeft de eerste hulp toegediend en intussen haalde mijn man de autosleutels. Een voorbijganger die alles had zien gebeuren, belde alvast naar de spoeddienst om te zeggen dat we onderweg waren met een kindje dat in het water was beland.

Een beslissing van leven of dood

Toen we in het ziekenhuis kwamen, stonden er zeven verplegers, twee dokters en zes personen van het MUG-team klaar. Loena werd meteen van me weggenomen en ondersteboven gehouden. Wij mochten niet bij haar blijven en moesten naar de wachtkamer. Mijn man heeft me de hele tijd erg goed gesteund. Na een half uur wachten kwamen ze naar ons toe, zonder resultaat. We moesten beslissen of ze wel of niet verder moesten proberen om haar erdoor te halen. Mijn man liet de keuze aan mij. Het is immers mijn dochter, hij is de stiefpapa. Hij ziet Loena echter wel als zijn dochter. Bovendien is er geen contact meer met de biologische vader. Mijn beslissing was meteen gemaakt: ze moesten blijven proberen …

Kunstmatige coma

Na 45 lange minuten kregen we het verlossende nieuws dat Loena ademde met behulp van machines. De arts zei dat we best even naar huis gingen om ons op te frissen en om te kleden. Loena moest immers overgeplaatst worden naar het UZ in Edegem, dus mochten we twee uur lang niet bij haar, omdat ze aan allerlei machines moest. We volgden het advies van de dokter op en gingen even naar huis. Eenmaal in het UZ Edegem aangekomen, moesten we nog 2 uur wachten in de wachtkamer, waarna we amper 10 minuutjes bij haar mochten. De dokters vertelden ons dat de eerste 24 uren cruciaal waren. Als ze die haalde, zou de situatie stabieler zijn. Loena vocht dus voor haar leven. Ze had erg zware hersenschade opgelopen en ze werd in een kunstmatige coma gehouden.

Politie

Om 22.00 uur gingen we naar huis. Mijn man en ik praatten nog even met elkaar en besloten toen om te proberen wat te slapen. Nog geen 15 minuten later werd er op het raam van de boot geklopt. Ik schrok en mijn man ging een kijkje nemen. Het was de politie. We werden allebei apart ondervraagd, mijn man buiten en ik binnen. Vijf minuten later werd de agent die mij verhoorde opgeroepen door de parketmagistraat. Hij ging even naar buiten en toen hij weer binnenkwam, zei hij dat het verhoor verder in Mechelen zou gebeuren. Ik moest nog even wachten op een tweede politiewagen om naar Mechelen vervoerd te worden. De agenten die de politiewagens bestuurden, vonden het leuk om met elkaar te racen en als eerste aan te komen …

Slagen en verwondingen

Eenmaal in Mechelen aangekomen, moest ik in een kleine kamer zonder licht zitten. De deur werd gesloten. Mijn man heeft in de cel moeten wachten. Na twee lange uren werden we eindelijk ondervraagd. We kregen de keuze om een advocaat in de arm te nemen. Ik besliste meteen dat dat niet nodig was, want ik had niets verkeerd gedaan! Ik kreeg echter te horen dat ik riskeerde veroordeeld te worden voor slagen en verwondingen tot doodslag van mijn kind. Na een ondervraging van twee uur controleerden ze ook mijn telefoon, om te kijken of ik wel echt van mijn dochter hield. Mijn telefoon staat vol met foto’s van Loena. Ik heb zelfs meer foto’s van haar dan van mijzelf en mijn man samen …

 

Benieuwd hoe het verhaal van Jennice en Loena verder gaat? Volgende week lees je het vervolg op de blog!

 

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *