“Wanneer moet ik beginnen met de zindelijkheidstraining?”                                           “Moet ik de zindelijkheid bij mijn kind afdwingen?”
“Mijn kind is 4 jaar. Dan moet hij toch al zindelijk zijn?”
“Mijn kind wil niet op de w.c. zitten! Wat moet ik nu doen?”

Deze vragen krijg ik als pedagoog regelmatig. Er bestaan veel misverstanden rondom het zindelijk worden van je kind.

zindelijkheid

Zindelijkheid kan je niet afdwingen

Het zindelijk worden van kinderen gaat bij de één makkelijk, maar bij de ander ook heel moeilijk. Dat is normaal en ieder kind is anders. Je kan zindelijkheid ook niet afdwingen. Een kind moet er echt lichamelijk aan toe zijn om zindelijk te kunnen zijn. Het is dus meestal geen kwestie van niet willen, maar gewoon van nog niet kunnen. Alleen is het zo dat in Nederland de kindjes zindelijk moeten zijn als ze naar school gaan, dus dan krijgen we als ouders ineens ‘haast’. En dat begrijp ik heel goed, want het is ook niet fijn als je kindje nog niet zindelijk is als het naar school gaat. En dat is vooral vervelend voor het kind zelf.

Het nadeel is alleen dat kinderen die druk haarfijn aanvoelen. Ook al begin je op tijd met de zindelijkheidstraining; kinderen voelen die ‘druk’ toch. En dat kan juist averechts werken.

Start niet te vroeg met de zindelijkheidstraining

Het belangrijkste is als je begint met de training, je dan ook steeds hetzelfde doet en volhoud. Ondanks het (nog) uitblijven van resultaat. Ik adviseer ouders altijd om nog niet te beginnen met de zindelijkheidstraining als je kind nog geen interesse heeft voor het zindelijk worden. Als kinderen iets moeten doen wat ze eigenlijk niet leuk vinden, gaan ze zich verzetten en hierdoor kan de training langer duren en/of heb je grote kans op een terugval.

Verschillen jongens en meisjes

Ook zijn de verschillen tussen jongens en meisjes vaak groot. Gemiddeld gezien zijn meisjes vaak eerder zindelijk dan jongens. Mijn dochter wilde bijvoorbeeld toen ze 3 jaar werd ineens geen luier meer aan en was toen van het ene op het andere moment zindelijk en heeft ook nooit ongelukjes gehad. 2 weken later was ze ook ‘s-nachts zindelijk. Dat dit zo makkelijk ging heeft er absoluut mee te maken dat ze er zelf aan toe was. We hebben nooit hoeven oefenen of hierin moeten ‘pushen’.

Mijn zoontje daartegenover is weer een heel ander verhaal. Die was toen hij bijna 4 werd nog niet zindelijk, maar ook ik voelde toen de druk van het naar school gaan en dan toch zindelijk moeten zijn. Dus de hele zomervakantie uitgetrokken om meneertje te laten oefenen, maar zonder resultaat toen hij in september naar school ging. De eerste paar weken toch nog met een luier aan naar school toe (gelukkig plaste hij alleen maar in zijn luier, de rest deed hij netjes op de w.c.). Omdat ik bang was dat hij daar misschien mee geplaagd zou worden, de luier na een paar weken toch maar uitgelaten. Met als gevolg dat hij veel ongelukjes had op school. Zo zielig vond ik dat!. Hij was er gewoon echt nog niet aan toe, maar het werd nu toch enigszins geforceerd omdat hij naar school ging. Al met al heeft het nog heel lang geduurd voordat hij helemaal geen ongelukjes meer had.

3 tips

1. • Neem de tijd voor het zindelijk worden. Zorg dat je hier genoeg aandacht aan geeft en blijf altijd positief (ook al zal dat niet altijd meevallen). Boos worden/teleurgesteld zijn werkt juist averechts. Kinderen blijven gedrag herhalen waar ze aandacht mee krijgen. Ook al is dat negatieve aandacht zoals bijvoorbeeld boos worden.
2. • Geef altijd positieve aandacht als je kind op de w.c. heeft gezeten (ook al is er niets gebeurd). Zeg bijvoorbeeld: “goed geprobeerd”
3. Probeer niet steeds nieuwe strategieën uit. Daar raakt je kindje alleen maar door van slag en in de war. Houd vast aan de gekozen rituelen.

Hoe verliep de zindelijkheid bij jouw kind(eren)?

Leuk als je dit met mij wil delen.

Lieve groet, Joyce

2 Comments on Do’s en don’ts rondom de zindelijkheid van je kind

  1. Je moet inderdaad niet dwingen. Ik herinner me ineens dat we ooit onze jongste dochter een onderbroek aantrokken om haar te helpen met zindelijk worden. Maar ze durfde toen niet te plassen en uiteindelijk moesten we zelfs naar de dokter om haar blaas te helpen legen. Daarna lieten we haar gewoon de luier dragen.

    Wat een eng verhaal eigenlijk, dit!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *